گزیده اشعار والت ویتمن

شاید این تو باشی که اکنون مرا به سوی نغمه‌های حقیقی رهنمونی (که می‌داند؟) شاید آنکه دستگیره فانی را می‌گرداند و قفل را می‌گشاید تو باشی. پس اکنون سرانجام باید بگویم: بدرود، و درود بر تو ! ای خیال من